.
جزای انکه نمردیم روز وصال
شب فراق گفتیم بی خیال

.
ای عاقا ! آقا رو که با ع نمی نویسن که …

.

و من صادقانه بايد اعتراف كنم كه هميشه، كمبود تشويق پدرم را احساس كرده‌ام. زماني كه فيلم انيميشن «تبر» را ساختم و تلويزيون بارها آن را نشان داد، همه حتي دفتر رياست‌جمهوري در صفحه اول كيهان (در سال ۶۰) مرا و كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان را كه باني اين كار بود، تشويق و ترغيب كردند، پدرم سري تكان داده اين دفعه با لبخند گفت: «اينها همه درست، ولي اگر درس خوانده بودي…!»
.
احمد عربانی +

.
بنده متاسفم از خودم، حالش رو نداشتم یه چیز بهتر بشم.

.

داشتم از کنار اشپزخانه رد می شدم، یک لحظه ایستادم، خیلی جدی به مادرم گفتم دوست داشتی من یک شاعر خوب می شدم یا یک وکیل خوب؟
و راهم رو گرفتم و رفتم.

.

مثلا خود ِ من، از کجا معلوم همین آقای بغل دستی‌م نباشم؟

.

ما خیلی تربیت‌شده بودیم؛ اگر یک کلام حرف بد از دهان​مان در می​آمد مادرم ما را می​کُشت​. فروغ کتک می​خورد و می​گفت خوب کردم! باز هم می​کنم! خیلی هم کپل و سفید بود و موهاش طلایی. در بچه​گی خیلی خوشگل بود. مثلاً یک جعبه شیرینی را زیر پاهایش له می​کرد؛ کتک​اش می​زدند؛ می​گفت خوب کردم، باز هم می​کنم و باز هم می​کرد…

.
پوران فرخزاد +

.

اگر زندگی بیست قسمت باشد ما دو قسمت آن را هم نکرده ایم.

.
نعره بودیم
چهچهه برداشت‌مان کردند

.

خدایا! به لااقل های آدم رحم کن.